LRTV Swift

De clubkampioenen bij de jeugd, nieuwelingen en junioren

Op zondag 11 december 2011 om 9.00 uur lag het parcours van Swift er rustig bij. Toch stonden er spectaculaire dingen te gebeuren.

Maar om 9.00 uur reden de rennertjes nog rustig babbelend hun rondjes om zich warm te rijden. Het was een graad of 5 en er stond een gure wind. Gelukkig was de dagenlange zuid-wester storm eindelijk gaan liggen. Baancommissaris Piet Turk was uren bezig geweest om de stormschade te herstellen. Alle afgerukte takken waren verdwenen en de kapot gewapperde linten hersteld. De plassen waren verwaaid en het parcours was droog en hard. Kortom: alles was klaar voor een dagje serieus koersen.

De renners in de categorieën 1 tot en met 4 startten gelijk. Aan de start verschenen Britt van der Hulst (categorie 1), Matyáš Kopecký (categorie 2), Mina Henderson (categorie 3) en Seth Weeder (categorie 4). Al bij de start was duidelijk dat de renners erg gretig waren: Matyáš was sneller weg dan het startsignaal waardoor de start nog eens over moest. Toen ze dan weg mochten spoten de renners in een rotvaart weg. Matyáš nam meteen de koppositie om die niet meer uit handen te geven. Seth leek niet van plan om zich meteen gewonnen te geven, maar liep in zijn eerste rondje een technisch defect op en stapte uit. Dat deed niets af van de ritten van Britt, Mina en Matyáš. Hoewel ze allemaal verzekerd waren van een podiumplek reden ze alsof hun leven ervan afhing en lieten bijzonder fraaie staaltjes crossen zien.

Na een korte pauze om de baan geschikt te maken voor de categorieën 5, 6 en 7 verschenen Rens van Berkesteijn en Sonny van der Linden in categorie 7 aan de start. Het werd een hele spannende rit. Rens en Sonny hebben in de afgelopen Swibo’s regelmatig felle wedstrijden tegen elkaar gereden, waarbij Rens vaak de sterkste was. Het was dan ook een verrassing toen Sonny afgetekend op kop lag bij de eerste doorkomst. Rens was op de trap ten val gekomen en moest zijn tranen verbijten om toch nog door te gaan. Hij begon zijn 2^e ronde kansloos. Hij herstelde zich echter in de erop volgende ronden.

Met nog een ronde te gaan liet hij een geheel uitgewoonde Sonny achter zich. Sonny leek volledig ontploft, maar begon toch manhaftig met zijn laatste ronde. Ronduit spectaculair werd het toen Sonny net voor de brug Rens heel dicht genaderd bleek te zijn. Niet zo raar misschien, want Rens had heel diep moeten gaan om zijn val goed te maken. Vlak bij de balkjes zat Sonny aan het wiel van Rens. Daar werd Rens gered door zijn fabelachtige techniek en nam weer zoveel afstand dat hij nog met fietslengtes verschil over de meet kwam. Een passend slot voor een cross wedstrijd waarin beide renners zich kapot hebben gereden. Ze hebben laten zien over een enorme spankracht te beschikken, maar waarin uiteindelijk gaf toch de techniek van Rens de doorslag.

Voor categorie 6 kwam Thijs Neuteboom aan de start. In categorie 5 startten Amber van der Hulst, Suze van der Zwet, Monique Rijnsburger en Joost Nouwen. De categorieën 5 en 6 begonnen samen aan hun race. In haar rit liet Amber zien hoe veel ze gegroeid is in de afgelopen maanden. Met overmacht nam ze de leiding, op enige afstand gevolgd door Thijs. Bijzonder knap van Amber was dat ze in haar hoge tempo door bleef racen. Alleen Thijs wist haar nog in zijn vizier te houden.

Met Amber hebben we een hele mooie kampioen voor categorie 5. Suze wist beslag te leggen op de tweede plek en Monique ging voor de derde plek. Joost Nouwen reed in zijn eerste clubkampioenschap cross naar een mooie vierde plek. Met Thijs tot slot hebben we een mooie kampioen in categorie 6.

Maar het werd nog veel mooier: de junioren en nieuwelingen moesten nog rijden. Bij de nieuwelingen verschenen Folkert Zandbergen, Sam Haarbrink, Ruben de Goede en Hanneke de Goeje aan de start. Hanneke zou bij de dames haar krachten moeten meten met Jermaine Post en Daniëlle van Gaalen.

Het eerste rondje gebruikten Folkert, Sam en Ruben om afstand te nemen van de vrouwen. Daarna begon een tactisch steekspel op het scherpst van de snede. De mannen beginnen oud genoeg te worden om na te denken. Alle drie wisten ze dat Folkert een getalenteerd cyclocrosser is en Ruben geeft alles voor het mountainbiken. Hij heeft daar zoveel voor over dat hij speciaal voor dat onderdeel bij Westland Wil Vooruit traint. Sam ten slotte is een vaardige renner op de baan en in het veld.

Het zag er soms niet uit: in een wandeltempo gingen ze over het asfalt. Toch gingen ze steeds hard genoeg om afstand te houden van Hanneke. Dat hielden ze vol tot de balken, net voordat de laatste ronde in zou gaan. Daar begon Folkert aan zijn koers! Omdat er weinigen zijn die zo hard over de balken gaan als Folkert nam hij daar afstand. Die afstand wist hij gestaag uit te bouwen.

Achter hem streden Sam en Ruben voor wat ze waard waren. Sam reed op kop, maar Ruben zat echt heel erg dichtbij. Bij de trap wist Sam afstand te nemen, om in de zigzag-bochten klem te komen in het titanengevecht tussen Bram van Berkesteijn en Johan Berk. Ruben zat weer in het wiel van Sam. Terwijl Folkert over de meet ging, perste Sam er nog een lange versnelling uit die genoeg bleek om verdiend als tweede over de streep te gaan. Ruben werd knap derde.

In haar race had Hanneke Folkert, Sam en Ruben regelmatig dichterbij zien komen en had alles gegeven om de aansluiting te vinden. Toch moest ze in het veld steeds toegeven, omdat de mannen tussen de bomen versnelden. Die krachtsinspanning zorgde er wel voor dat Hanneke zich wist te ontdoen van Jermaine, en naar een 1^e plek soleerde. Ondertussen reed Daniëlle voor wat ze waard was.

Bij de junioren kwamen onder meer Bram van Berkesteijn, Erwin van Eijk en Jan Willem van Soest aan de start. Bram, een talentvol veldrijder, had dit jaar slechts twee keer op de Bult een race gereden. De grote vraag was dan ook of dat voldoende zou zijn voor het clubkampioenschap. Bram dacht van wel. Hij had goede benen.

Hoe goed die benen wel niet waren liet hij de daarop volgende wedstrijd zien. Van alle strijd die er op zondag 11 december op de Bult te zien was, was dit wel de mooiste rit. Hier ging het niet meer om zoiets banaals als de prijzen, hier ging het erom dat Bram wilde laten zien dat hij het hele veld naar huis kon rijden.

Dat doe je niet zo maar. Vooral omdat Johan Berk (Elite) en Swabo-renner lastig te overtuigen was. Het werd een enerverende rit. Johan, een beest op het asfalt, hoefde op het harde snelle parcours van de Bult niet echt op techniek toe te geven, Bram die het van zijn bravoure en techniek moest hebben. Wiel aan wiel jakkerden ze voort zonder dat een van de twee echt afstand kon nemen. Net als zijn broer wist Bram het in de laatste ronde af te maken bij de balken. Op weergaloze wijze nam hij hier zoveel afstand dat Johan begreep dat hij dit niet meer kon winnen. Bram is de clubkampioen voor de junioren, maar werd dat vóór de nummer 1 van de elite. Een enorme prestatie.

Bij de junioren werden Erwin van Eijk 2^e en reed Jan Willem van Soest naar een derde plek.

Verslaggever: Fred Goedbloed.